אָז֩ יִבְנֶ֨ה שְׁלֹמֹ֜ה בָּמָ֗ה לִכְמוֹשׁ֙ שִׁקֻּ֣ץ מוֹאָ֔ב בָּהָ֕ר אֲשֶׁ֖ר עַל־פְּנֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם וּלְמֹ֕לֶךְ שִׁקֻּ֖ץ בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃
דענצמאָל האָט שלמה געבױט אַ בָמָה צו כּמוש, דער אומװערדיקײט פֿון מואָבֿ, אױף דעם באַרג װאָס פֿאַר ירושלים, און צו מוֹלֶך, דער אומװערדיקײט פֿון די קינדער פֿון עמון.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.